Алена Марцянава — незалежная мастачка з Усходняй Еўропы, якая нарадзілася ў творчай сям’і. Яна расла сярод прыгажосці і пастаяннага стрэсу — кантрасту, што сфарміраваў яе раннія гады.
Яе бацька, мастак і архітэктар з цяжкай алкагольнай залежнасцю, ледзь не забіў яе і маці, калі Алене было ўсяго тры гады. Гэта стала першай сур’ёзнай псіхалагічнай траўмай і пазней паўплывала на рашэнне не абіраць мастацкую кар’еру пасля заканчэння мастацкай школы ў чатырнаццаць гадоў. І ўсё ж мастацтва застаецца асновай яе жыцця.
Першы камерцыйны поспех прыйшоў у Германіі, дзе яна пісала партрэты — па іроніі лёсу, менавіта тое, чаго раней баялася. Гэты досвед стаў падмуркам спалучэння жорсткасці і пяшчоты ў чорным, чырвоным і белым — колерах, якія Алена любіць дагэтуль.
Але менавіта паездка ў Нью-Ёрк у 2012 годзе змяніла ўсё. Яна адкрыла вочы, узмацніла натхненне і падштурхнула больш сур’ёзна заняцца мастацтвам.
Яе першая вельмі паспяховая праца, драматычны «Трамвай», стала кульмінацыяй яшчэ аднаго трагічнага досведу, гэтым разам звязанага з каханнем. Карціну неаднаразова паўтаралі і прадавалі ў ЗША і Еўропе.
Жыццё Алены цесна звязана з людзьмі з інваліднасцю — у сям’і і ва ўстановах яе роднай краіны. Жаданне дапамагчы, якое не заўсёды ўдавалася здзейсніць, часта ператваралася ў расчараванне. Гэтае пачуццё знаходзіла шлях на палатно, ператвараючы боль у мастацтва.
Жыццё на скрыжаванні розных светаў — звычайнага і свету асаблівых патрэб, дзелавога і асабістага — прывяло да моцнай новай калекцыі, якая адкрывае цёмны бок разбітага сэрца мастачкі.
Алена смела пераносіць на палатно вобразы дзённых і начных сноў і запрашае гледачоў у свет скажонай рэальнасці і аголеных пачуццяў. Сардэчна запрашаем у свет няроўнай рэчаіснасці і вострых эмоцый.
